حسین اباذری

·         در سطح گفتار باقی بمانیم و به وضع موجود بسنده کنیم.

·         و بدتر از همه شکست را پایان راه بدانیم .

شاید تا کنون نیز چنین کرده اید و اگر از این زندگی اکنون احساس رضایت می کنید، پیشنهاد می کنم ادامه نوشته را نخوانید!!!

ولی اگر هدف خود را طوری طراحی کرده اید تا یک دگرگونی در سیستم زندگی خود ایجاد کنید،و می خواهید تا با مکانیزمی توانمندی های نامحدود انسانی خود را بیرون بیاورید ؛ پس :

·         از صدور حکم و قضاوت بر مقصر شناختن خود یا دبگران رها گردیم.

·         یکسره در دایره نگرانی ها دور نزنیم و به منطقه نفوذ  خود برگردیم.

·         کمی از وقتمان را صرف خود شناسی کنیم تا به این وسیله بتوانیم از لایه های درونی وجودی خود بهره ی بیشتری ببریم (البته در اینجا راه هایی بسیار جالب برای ارتباط بهتر یگانه هستی و شناخت بیشتر او خواهیم یافت.)

·         به جای مرور پیوسته ی آرزوها و خیال پردازی، هدف های زندگی را به روشنی بیان و مشخص کنیم.

·         به جای گفتن سخنان نغز ، برنامه ریزی کنیم تا به اهدافمان برسیم.

·         هر ازچندگاهی توقف کنید و به ارزیابی عملکرد خود بپردازید.

کسانی که جهان را به حرکت و لرزه در می آورند ، مدلسازهای حرفه ای هستند. آن ها این هنر را دارند که از تجربه دیگران استفاده کنند نه ازتجربه شخصی، در حد توان خود هر چیزی را بدست بیاورد. آنان می دانند چگونه از وقت که موهبتی است که هیچ کس از آن به درستی استفاده نمی کند ، بهتر استفاده کنند.

نوآوری و ابتکار دارای مراحل خاصی است که کاملا ارادی و اختیاری است. آغازگر بودن برای گشودن راه های تازه ، نیاز به نیرویی بزرگ و اسرارآمیز ندارد. ابتکار ارثی نیست، نظمی هست که می توان یاد گرفت.

برای مدل سازی موفقیت باید مثل یک کارآگاه یا محقق باشید. یعنی دنبای سرنخ یا رد پا باشید تا بتونید به بهروزی دست پیدا کنید. یکی از کارهایی که میشه برای یادگیری انجام داد استفاده از متدهای دیگران هست. البته لزومی به پیروی از همان روش ها نیست ولی برای آنکه شما بتوانید روش خود را بیابید بهتر است از تمام روش های گذشتگان آگاه باشید.

برای دستیابی به بزرگترین پیروزی ها در کار باید بر سه پایه ی زیر امور را بنا نمایید:

·         در نظام عقیدتی شخص و آنچه انسان باور دارد. اگر فکر کنید که می توانید ، یا نمی توانید در هر صورت بدانید درست فکر کرده اید.

·         قالب فکری انسان  و شیوه ی سازمان دهی به افکار و اندیشه ها که همچون یک شماره رمز است.

·         اعمال جسمانی مکمل سیستم فکری شما خواهد بود.جسم و روح کاملا به هم وابسته اند.  ژست ها و قیافه هایی که می گیرید، شکل نگه داشتن بدن در یک موقعیت خاص و حتی نفس کشیدن و حرکات بدن نمایانگر روحیات شماست و کیفیت و کمیت رفتارهایی که از شما می تواند سر بزند را نشان خواهد داد.

فرق بین آدم های موفق و نا موفق در آنچه دارند نیست. بلکه در این است که با توجه به امکانات و تجربیات خود ، چه می بینند  و چه می کنند. آمادگی داشتن و استفاده از فرصت ها مجموعا چیزی را به وجود می آورد که آن را خوشبختی می نامیم.